piątek, 31 sierpnia 2007

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej

W życiu nie można przewidzieć wszystkiego. Może się zdarzyć, że będziesz nieumyślnym sprawcą czyjegoś nieszczęścia i będziesz musiał za to zapłacić. Czy nie lepiej byłoby, żeby odpowiedzialność finansową przejęło za Ciebie towarzystwo ubezpieczeniowe?

Polisę OC wykupujesz na okres jednego roku. Składkę możesz wpłacić jednorazowo lub w kilku ratach (maksymalnie czterech). Ubezpieczenie działa 24 godziny na dobę na terenie Rzeczypospolitej.

Pamiętaj! Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej jak każdy inny produkt ubezpieczeniowy jest obwarowane dziesiątkami wyłączeń od umowy. Zapoznaj się z wyłączonymi od odpowiedzialności ryzykami przed podpisaniem umowy.

Ubezpieczenie niektórych z nich możesz dodatkowo wykupić. Jeżeli dużo podróżujesz, to za niewielką dopłatą możesz zostać posiadaczem ubezpieczenia działającego w całej Europie oraz państwach basenu Morza Śródziemnego. Jeżeli posiadasz "specyficzne" hobby, np. kolekcjonujesz broń palną, dopytaj przedstawiciela czy istnieje możliwość wykupienia takiej polisy.
Niektóre firmy przyznają zniżki przy wykupie polisy dla osób samotnie prowadzących gospodarstwo domowe, małżeństw bezdzietnych lub małżeństw, których dzieci osiągnęły już pełnoletność.

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej kontraktowe przeznaczone jest w szczególności dla osób prowadzących działalność gospodarczą. Chroni ono przed szkodami powstałymi w skutek niewykonania bądź nienależytego wykonania przyjętego zobowiązania. W niektórych towarzystwach ubezpieczeniowych OC kontraktowe występuje jako dodatkowe ubezpieczenie OC deliktowego.

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej dzieli się na ubezpieczenie odpowiedzialności deliktowej i kontraktowej. Pierwsze z nich chroni Cię przed następstwami nieszczęśliwych zdarzeń w życiu prywatnym wyrządzonych osobom trzecim. Ochroną ubezpieczeniową objęte są następujące zdarzenia: spowodowanie śmierci, uszkodzenie ciała lub zniszczenie mienia poszkodowanego. Polisa chroni także Twoich bliskich: współmałżonka, dzieci i inne osoby będące na Twoim utrzymaniu.
Towarzystwo ubezpieczeniowe wypłaci odszkodowanie za szkody nieumyślnie wyrządzone wskutek zalania mieszkania sąsiadowi w wyniku pęknięcia rury lub awarii pralki, wybuchu gazu, nieumyślnego zaprószenia ognia, za szkody wyrządzone przez Twoje dzieci lub zwierzęta domowe, itp.

źródło: http://ubezpieczeniowy.wp.pl/


wtorek, 28 sierpnia 2007

Polisa miłości

Do posiadania intercyzy przyznaje się pięć procent Amerykanów. We Francji decyduje się na nią co druga para biorąca ślub, a w Niemczech urzędnicy stanu cywilnego obowiązkowo informują młode pary o możliwości podpisania umowy przedmałżeńskiej.
W Polsce do niedawna było to niemalże niepraktykowane – jeszcze w 1990 roku na taką umowę zdecydowało się zaledwie dwa tysiące par. Jednak już w ubiegłym roku zawarto blisko 35 tysięcy intercyz, czyli niemalże co piąte nowo zawarte małżeństwo zabezpieczało się majątkową umową przedmałżeńską.

Intercisa po łacinie oznacza „rozstrzygnięte”, i to właśnie w starożytnym Rzymie ma ona swoje korzenie. Rozwody były tam niemal tak popularne jak we współczesnym świecie, więc by sprawy małżonków uporządkować, przyjęło się podczas zaręczyn spisywać umowę finansową. Po jej zawarciu w domu narzeczonej urządzano ucztę – sponsalię. Nazwa znacząca, bo bez odpowiednio sprecyzowanej intercyzy można było wpaść jak śliwka w kompot, i gdy z wielkiej miłości nic nie wyszło, utrzymywać żonę (rzadziej męża) nawet do końca swoich dni.
Dziś posiadanie intercyzy w świecie biznesu i show-biznesu to już standard. Jej brak naraża na kłopoty, z jakimi spotkało się już wiele gwiazd. Kiedy po 18 latach małżeństwa Harrison Ford rozwiódł się z żoną Melissą, musiał jej zostawić 50 milionów dolarów. Legendarna jest już wpadka Britney Spears, która swój pierwszy – trwający dwie doby – ślub z kolegą z dzieciństwa niemalże opłaciła utratą połowy majątku. Słynna jest też intercyza Jennifer Lopez zawarta z Benem Affleckiem. Za zdradę Affleck miał zapłacić pięć milionów dolarów. Być może na szczęście dla niego do ślubu nie doszło. Także politycy coraz częściej się na nią decydują. Intercyzę mają Jolanta i Aleksander Kwaśniewscy oraz senator Robert Smoktunowicz. Kwaśniewscy umowę zawarli już po kilkunastu latach małżeństwa. Smoktunowicz intercyzę podpisywał dwukrotnie i zarówno jako rozwodnik, jak i prawnik gorąco ją zachwala.
Ale intercyza to rozwiązanie także dla mniej zamożnych małżonków. Przede wszystkim zabezpiecza dorobek rodziny przed zaprzepaszczeniem (w przypadku rozwodu małżonek może dochodzić praw tylko do majątku zgromadzonego podczas małżeństwa), asekuruje współmałżonka przed konsekwencjami niespłaconych kredytów i służy do zawężenia zakresu wspólnoty majątkowej. Niestety, jest też druga strona medalu: małżonkowie, którzy zawarli umowę o rozdzielności majątkowej, nie mogą wspólnie rozliczać się z urzędem skarbowym.
Spisanie intercyzy nie jest skomplikowane. Wystarczy udać się do notariusza – oczywiście muszą się u niego stawić oboje małżonkowie. Przy jej sporządzeniu pobierane są opłaty: 400 złotych taksy notarialnej, 38 złotych podatku od czynności cywilnoprawnych i 88 złotych podatku VAT.
Majątkowa umowa małżeńska podpisana przed zawarciem małżeństwa obowiązuje od dnia ślubu, chyba że termin obowiązywania umowy zostanie określony na późniejszy. Niedopuszczalne jest tylko zawarcie intercyzy z mocą wsteczną. Co ważne, małżonkowie, podpisując intercyzę, nie są nią związani „do grobowej deski”. Mogą zarówno zmienić jej treść i regulowany nią dorobek, jak i w każdym momencie rozwiązać umowę.
I na koniec ważna wskazówka: wcale nie trzeba sporządzać intercyzy przed ślubem. Na jej spisanie nie jest za późno, aż do (odpukać) rozwodu.

Sylwia Czubkowska
źródło: http://www.polki.pl/

piątek, 24 sierpnia 2007

Ubezpieczenia komunikacyjne

Ubezpieczenia komunikacyjne stanowią pakiet ubezpieczeń, który powinien posiadać każdy właściciel pojazdu mechanicznego. Jeżeli więc chcesz być pełnoprawnym użytkownikiem szos, przede wszystkim musisz wykupić obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. W przeciwnym razie narażasz się na konsekwencje prawne i finansowe, wynikające z niedopełnienia obowiązku ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów.

  • OC - ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej. Polisa ta jest obowiązkowa dla wszystkich pojazdów mechanicznych dopuszczonych do ruchu. W jej ramach ubezpieczyciel gwarantuje pokrycie wszystkich roszczeń finansowych osób poszkodowanych przez Ciebie wskutek wypadku na drodze.

  • ZK - "Zielona Karta". Jest to obowiązkowe ubezpieczenie OC, które musisz mieć, aby wyjechać swoim autem za granicę. Zaopatrzysz się w nią w prawie każdym towarzystwie ubezpieczeniowym oraz na przejściach granicznych. W razie wypadku, odszkodowanie z polisy ZK pokryje szkody wyrządzone przez Ciebie innym użytkownikom szos podczas wyjazdów zagranicznych.

  • AC - auto-casco. Jest to dobrowolne ubezpieczenie pojazdu od kradzieży, wypadku. W ramach umowy ubezpieczenia firma asekuracyjna zobowiązuje się pokryć koszty naprawy Twojego pojazdu, jeśli byłeś sprawcą wypadku czy w razie kradzieży auta wypłaci pieniądze stanowiące równowartość sumy ubezpieczenia (wartość samochodu, którą określiłeś w polisie). Towarzystwa ubezpieczeniowe oferują z reguły kilka wariantów ubezpieczeń. Pozwala to na dostosowanie oferty do twoich indywidualnych wymagań.

  • NNW - ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków. Dobrowolne ubezpieczenie obejmujące wszystkie następstwa nieszczęśliwych wypadków dotyczące kierowców i pasażerów pojazdu.

  • Assistance - ubezpieczenie gwarantuje Ci pomoc techniczną i medyczną w razie wypadku, awarii pojazdu lub jego kradzieży. Polisa pokryje także koszty zakwaterowania, jeżeli naprawa pojazdu będzie się przedłużać a nawet za transport chorych do szpitala.
Wśród ubezpieczeń komunikacyjnych wyróżniamy ubezpieczenia obowiązkowe i dobrowolne. Pierwszą grupę reprezentuje ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w ruchu krajowym (OC) oraz ubezpieczenie obowiązkowe w ruchu zagranicznym tzw. zielona karta (ZK) - nazwa ta pochodzi od koloru druku polisy. Natomiast ubezpieczenia dobrowolne to: auto-casco (AC), ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW) oraz assistance (ASS).
Każdą z tych polis możesz nabyć oddzielnie lub w pakiecie

Pamiętaj! Każdą z w/w polis możesz wykupić osobno lub w pakiecie. Wielu dealerów samochodowych proponuję swoim klientom przy zakupie nowego samochodu pakiety ubezpieczeniowe. Koszt takiego pakietu (OC, AC, NNW, ASS) może wynosić nawet 5-7% ceny samochodu.

źródło: http://ubezpieczeniowy.wp.pl

wtorek, 21 sierpnia 2007

Ubezpieczenie od rezygnacji z wycieczki

Biura podróży kuszą rabatami do 30%, darmowymi wycieczkami fakultatywnymi, a także darmowymi ubezpieczeniami. Coraz częściej sporą część swojej oferty biura podróży sprzedają w pierwszym okresie, jest to tzw. first minute. Tymczasem kupowanie wakacji z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem wiąże się ze sporym ryzykiem, ponieważ trudno przewidzieć, czy nie zdarzy się coś, co uniemożliwi lub zniechęci do wyjazdu.

Za rezerwację wycieczki płaci się organizatorowi od 20 do 40% całego kosztu imprezy. Pozostałą część trzeba dopłacić najpóźniej na 40–30 dni przed wyjazdem. Nie wszystkie biura podróży mówią klientowi, że ewentualna rezygnacja pociąga za sobą spore koszty. Straty z tego tytułu, z różnych zresztą powodów, mogą wynieść od kilkuset do kilku tysięcy złotych. Zasada jest prosta: im bliższy termin wyjazdu, tym większe straty w kieszeni klientów.

Skalę negatywnych skutków finansowych z powodu rezygnacji z wyjazdu może zmniejszyć ubezpieczenie na taką okoliczność. Jeśli chodzi o tego typu ubezpieczenia, firmy ubezpieczeniowe ściśle określają warunki, na jakich można odstąpić od umowy. Musi być ważny powód, np. choroba potwierdzona przez lekarza, włamanie do domu, poniesienie jakieś wielkiej straty materialnej lub śmierć kogoś z najbliższej rodziny.

Cena ubezpieczenia zależy oczywiście od kosztu całej wycieczki. Warto dodać, że ubezpieczaniem zajmują się również same biura podróży, przykładowo w Itace ubezpieczenie do 2000 zł kosztuje 69 zł, do 3000 zł – 89 zł, a do 4000 zł – 119 zł. Za ubezpieczenie zakupu imprezy w TUI o wartości 1000 euro trzeba zapłacić dodatkowo 20 euro. Najczęściej jednak biura pobierają na koszt ubezpieczenia wyjazdu 3% wartości kosztu wycieczki.

Ubezpieczenie od kosztów rezygnacji z wyjazdu nie jest obowiązkowe, ale biuro podróży ma obowiązek zaproponować je klientowi. Decyzja o jego wyborze należy jednak do klienta. Polisa pozwala odzyskać część poniesionych już kosztów, w przypadku gdy trzeba zrezygnować z usług biura podróży jeszcze przed wyjazdem albo przerwać pobyt i wracać do kraju.

Dzięki temu ubezpieczeniu, gdy biuro podróży zgodnie z umową potrąci klientowi część lub całość kwoty wpłaconej na wyjazd, może on liczyć na częściowe ich odzyskanie od ubezpieczyciela. Należy jednak pamiętać, że ubezpieczenie nie obejmuje wszystkich sytuacji, w których rezygnujemy z wyjazdu.

Najwięcej rezygnacji w ostatnim czasie wiązało się z brakiem śniegu w kurortach górskich. I nie ma się co dziwić, bo po co jechać w zimie w góry, skoro nie ma śniegu. Tego typu problemy stały się udziałem nie tylko polskich ośrodków, ale i alpejskich. Czy jednak warunki ubezpieczenia obejmują tego typu sytuację?

Ubezpieczeniem związanym z rynkiem usług turystycznych jest także Ubezpieczenie Kosztów Imprezy Turystycznej, gdzie SIGNAL IDUNA Polska TU SA zawiera umowy ubezpieczenia kosztów rezygnacji lub przerwania uczestnictwa w imprezie turystycznej zakupionej w biurze podróży.

Przedmiotem ubezpieczenia są koszty rezygnacji lub przerwania przez ubezpieczonego uczestnictwa w imprezie, z powodów niezależnych od niego. Po opłaceniu dodatkowej składki ubezpieczeniem mogą zostać objęte niewykorzystane świadczenia podróżne. Sumę ubezpieczenia stanowi cena imprezy turystycznej – maksymalnie 17 000 zł. Cena imprezy nie zawiera ubezpieczenia od kosztów rezygnacji z imprezy w przypadku choroby lub innych zdarzeń losowych.

W warunkach ubezpieczenia, które oferuje SIGNAL IDUNA, współpracujące zresztą z większością dużych biur podróży, jest oczywiście lista zdarzeń, pozwalających ubezpieczycielowi zwrócić koszty rezygnacji. Są na niej między innymi: nieszczęśliwy wypadek, przedwczesny poród oraz nagłe zachorowanie uniemożliwiające uczestnictwo w wyjeździe. Jeżeli takie zdarzenie dotyczy osoby bliskiej, zwrot kosztów rezygnacji przysługuje tylko wtedy, gdy konieczna jest stała opieka ubezpieczonego nad tą osobą.

Z kolei w Polskim Towarzystwie Ubezpieczeniowym SA ubezpieczenie obejmuje nagłą chorobę, gdy konieczne jest co najmniej siedmiodniowe leczenie w szpitalu lub czternastodniowe leczenie ambulatoryjne.

Firmy ubezpieczeniowe jednoznacznie zastrzegają, że polisa nie obejmuje szkód powstałych na skutek chorób przewlekłych ubezpieczonego lub osoby bliskiej stwierdzonych przed zawarciem umowy ubezpieczenia, ani przestępstwa popełnionego przez ubezpieczonego, picia alkoholu lub zażywania narkotyków, a także wypadków spowodowanych po alkoholu lub narkotykach.

Z ubezpieczenia nie można również skorzystać, gdy klient znajdzie inną, ciekawszą lub tańszą ofertę wyjazdu i chce skorzystać z usług innego biura podróży.

Do tego SIGNAL IDUNA zastrzega, że klient powinien dołożyć wszelkich starań, by zmniejszyć swoje straty. Od klienta wymaga się, aby jak najszybciej zawiadomił biuro podróży o rezygnacji z wyjazdu oraz złożył mu wszystkie wymagane dokumenty. Jeżeli klient umyślnie lub z niedbalstwa nie spełni tego warunku albo jego zaniechanie zwiększy szkodę, to ubezpieczyciel ma prawo odmówić mu wypłaty odszkodowania lub je zmniejszyć. Podobne jest w PTU.

W SIGNAL IDUNA ubezpieczony, rezygnując z wyjazdu w dniu jego rozpoczęcia, odzyska maksymalnie 75% ceny imprezy. Natomiast PTU wypłaca 100% potrącenia dokonanego przez biuro podróży lub przewoźnika.

Coraz częściej na pakiet związany z wycieczką składają się ubezpieczenia kosztów odwołania uczestnictwa w niej. Poza tym są również opcje ubezpieczenia kosztów anulowania biletu czy noclegów w hotelu. Nie cieszą się one jednak zbytnią popularnością, ponieważ są drogie. Przykładowo, jeśli podstawowa polisa kosztuje około 50 zł, to ze wszystkimi opcjami około 200 zł.

Odpowiadając na wcześniejsze pytanie w sprawie ubezpieczenia od braku śniegu, żadne z tych ubezpieczeń nie odnosi się do sytuacji, gdy jedynym powodem rezygnacji z wyjazdu będzie brak śniegu.

W Polsce tylko WARTA ma opcję SKI Plus, która jedynie częściowo rekompensuje brak śniegu. Polisa przewiduje, że ubezpieczyciel wypłaci 40 zł za każdy dzień zamknięcia wszystkich tras zjazdowych w okolicy pobytu z powodu braku śniegu. Przy czym trasy powinny być zamknięte nie wcześniej niż w dniu wyjazdu klienta i w okresie trwania umowy ubezpieczenia.

Warta Ski Plus przewiduje odszkodowanie, jeżeli klient nie mógł skorzystać z tras zjazdowych z powodu ich zamknięcia na skutek złej pogody.

WARTA może wypłacić świadczenie pod warunkiem zgłoszenia faktu zamknięcia tras w Centrum Alarmowym WARTY.

Poza tym ubezpieczyciel wypłaci rekompensatę, jeśli klient nie mógł wykorzystać karnetu na zjazdy narciarskie. W takim przypadku WARTA ustali odszkodowanie na podstawie przedstawionego karnetu, w wysokości odpowiadającej wartości niewykorzystanego karnetu, jednak maksymalnie do 80% jego wartości.

Mimo że w większości przypadków biura podróży standardowo ubezpieczają swoich klientów na wypadek rezygnacji, nie mają w swojej ofercie podobnego ubezpieczenia, jak oferuje WARTA. Klimat coraz częściej płata nam figle, dlatego propozycja Warty staje się dla brokerów i ich klientów bardzo na czasie, choć akurat za oknem zaczął prószyć śnieg...

Kazimierz M. Serwin

źródło: http://www.gu.com.pl/

poniedziałek, 20 sierpnia 2007

Ubezpieczenie upraw rolnych i zwierząt gospodarskich z dopłatami

Po miesiącach konsultacji, wielu działaniach podjętych przez grupę roboczą Polskiej Izby Ubezpieczeń, pouczających doświadczeniach z roku 2006r, w kwietniu tego roku weszła w życie nowelizacja ustawy o dopłatach do ubezpieczeń upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Przepisy zostały uregulowane w dokumencie, któremu nadano nową nazwę „ustawa o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich”.

Zarówno środowisko ubezpieczeniowe, jak i branżowe organizacje rolnicze widzą dużą szansę w rozwoju ubezpieczeń upraw rolnych oraz zwierząt gospodarskich w nadchodzącym okresie. Zwiększająca się opłacalność produkcji rolnej, wsparcie licznymi funduszami Unii Europejskiej (dopłaty bezpośrednie, fundusze strukturalne itd.) prowadzić będzie do wzrostu zainteresowania ubezpieczeniami jako instrumentem wspierającym zarządzanie ryzykiem w rolnictwie.

Celem ustawodawcy jest zwiększenie bezpieczeństwa prowadzenia działalności rolniczej, a co za tym idzie popularności ubezpieczeń rolnych i ich rozpowszechnianie. Średnio w Polsce tylko ok. 8-10% powierzchni pól pod zasiewami jest objęte ochroną ubezpieczeniową. Zazwyczaj tylko od ryzyka gradu (głównie rośliny oleiste) oraz od ryzyka ognia (głównie zboża). Rolnictwo gospodaruje na ok. 10,7 mln ha gruntów rolnych, gdzie uprawiane są przede wszystkim zboża (ok. 66% powierzchni) oraz rośliny oleiste – (ok. 600 tys ha). Dosyć dużym powodzeniem cieszą się również uprawy kukurydzy na ziarno lub na kiszonkę. Mniejszym uprawy buraków cukrowych i ziemniaków. Taka struktura upraw wynika głównie z faktu, że znaczny areał gruntów ornych znajduje się na glebach słabych lub bardzo słabych. W związku z pracami zmierzającymi do wprowadzenia odnawialnych źródeł energii, coraz częściej uprawiane są rośliny z przeznaczeniem na cele energetyczne, gdzie oprócz tradycyjnych roślin rolniczych zakładane są plantacje wierzby energetycznej lub róży bezkolcowej.

Doświadczenia z roku 2006, gdzie ubezpieczeniem z dopłatami zostało objęte niewiele ponad 300 tys. ha, skłoniły ustawodawcę do wprowadzenia zmian w ustawie o dopłatach do ubezpieczeń upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Głównymi przesłankami wprowadzenia poprawek były sygnały otrzymywane zarówno z zakładów ubezpieczeń jak i środowisk rolniczych. Przeszkodami w zawieraniu ubezpieczeń dotowanych były: konieczność ubezpieczenia wielu ryzyk w pakiecie, brak możliwości elastycznej taryfikacji składek przez ubezpieczycieli oraz brak wsparcia budżetu państwa w przypadku wystąpienia szkód katastroficznych. Okazywało się również, że znalezienie pokrycia reasekuracyjnego zwłaszcza na ryzyko suszy było ograniczone lub niemożliwe. Dodatkowo pojawiał się istotny problem związany z niejasną interpretacją definicji ryzyka suszy.

Na etapie prac nad nowelizacją, większość istotnych ograniczeń systemowych ustawy udało się rozwiązać.

Czego należy oczekiwać

Oferta ubezpieczeniowa będzie mogła być kierowana do producentów rolnych, czyli rolników, firm z sektora rolnego, w których posiadaniu jest gospodarstwo rolne. Umowa ubezpieczenia z dopłatą do składki będzie mogła zostać zawarta jedynie w odniesieniu do powierzchni nie wyższej niż 300 ha w ramach danego gospodarstwa rolnego. Oznacza to, że pomoc Państwa polegająca na finansowaniu części składki będzie skierowana wyłącznie do „gospodarstw rodzinnych” lub w odniesieniu do umów ubezpieczenia odnoszących się do części upraw należących do tzw. Agrofirm. Duże gospodarstwa, na których opiera się towarowa produkcja rolna zostały niestety w pewien sposób zdyskryminowane. Uznano, że z pomocy Państwa powinny korzystać podmioty, które dotychczas najbardziej były wspomagane przez Budżet w postaci dopłat do kredytów klęskowych lub funduszy socjalnych.

Ubezpieczenie upraw rolnych

Ochroną ubezpieczeniową będą mogły być objęte zboża, rzepak, rzepik, kukurydza, buraki cukrowe, rośliny strączkowe, warzywa gruntowe, drzewa i krzewy owocowe, truskawki, chmiel lub tytoń. Pomimo, że ustawa weszła w życie, możliwość ubezpieczenia roślin strączkowych, truskawek oraz tytoniu zaistnieje dopiero po otrzymaniu przez ustawodawcę notyfikacji Komisji Europejskiej. Uprawy rolne będą mogły być ubezpieczone od ryzyka: huraganu, powodzi, deszczu nawalnego, gradu, pioruna, lawiny, obsunięcia się ziemi, suszy, ujemnych skutków przezimowania, przymrozków wiosennych. Umowa ubezpieczenia może obejmować wszystkie lub wybrane przez producenta ryzyka. Bazując na doświadczeniach europejskich wydaje się, że ubezpieczyciele nie będą skłonni oferować do ubezpieczenia tylko ryzyka suszy. Concordia Polska TUW jako specjalistyczna firma będzie propagować obejmowanie ochroną ubezpieczeniową w postaci „mini pakietów” dostosowanych do specyfiki prowadzonej produkcji polowej jak i oczekiwań rolników.

Ubezpieczenie upraw rolnych z dopłatą do składki jest ubezpieczeniem od ryzyka katastroficznego, które zapewnia ochronę w sytuacji, kiedy zachwiana zostaje kondycja finansowa producenta rolnego. Ubezpieczyciel będzie wypłacał odszkodowanie, jeżeli szkody w plonie głównym wyniosą co najmniej 30%. Dodatkowo możliwe jest wprowadzenie udziału własnego w wysokości nie większej niż 20% wartości szkody. Oznacza to w praktyce, że za szkody polegające np. na zmniejszeniu plonu o 15% w ramach ubezpieczenia dotowanego, odszkodowanie nie będzie przyznawane. Dla porównania w Concordia Polska TUW w ramach ubezpieczenia komercyjnego (bez dopłaty) rolnik uzyskuje ochronę, ubezpieczając np. ryzyko gradu już przy szkodach polegających na zmniejszeniu plonu o 8%.


Ubezpieczenie zwierząt gospodarskich

Ubezpieczenie zwierząt gospodarskich może dotyczyć bydła, koni, owiec, kóz, drobiu lub świń od ryzyka wystąpienia szkód spowodowanych przez huragan, powódź, deszcz nawalny, grad, piorun, obsunięcie się ziemi, lawinę oraz w wyniku uboju z konieczności.

Suma ubezpieczenia

Zapisy ustawy mówią, że sumę ubezpieczenia ustala zakład ubezpieczeń w porozumieniu z producentem rolnym. Z momentem wejścia w życie stosownego rozporządzenia ministra właściwego do spraw rolnictwa, sumy ubezpieczenia będą mogły być określane na poziomie nie wyższym niż zostanie to ustalone ww. akcie wykonawczym do ustawy.

Stawka za ubezpieczenie i dopłata do składki

Ustawodawca określił wartości maksymalnych stawek za ubezpieczenie z dopłatą. Niezależnie od ilości ryzyk, które będą obejmowane ochroną ubezpieczeniową, stawka za ubezpieczenie nie będzie mogła przekroczyć 6% sumy ubezpieczenia w ubezpieczeniu upraw rolnych lub 0,5% sumy ubezpieczenia w ubezpieczeniu zwierząt gospodarskich. W zależności od poziomu stawki i rodzaju uprawy przyznawana będzie stosowna dopłata do składki. Jej poziom określono w wysokości nie mniejszej niż 60% w stosunku do ubezpieczenia upraw rolnych oraz nie mniej niż 50% w odniesieniu do zwierząt gospodarskich. Ostateczna wielkość dopłaty do składki zostania podana w stosownym rozporządzeniu rady ministrów. W przypadku ubezpieczycieli, którzy będą uczestniczyć w programie ubezpieczeń z dopłatami przed otrzymaniem przez ustawodawcę notyfikacji Komisji Europejskiej w sprawie wysokości dopłat, dopłata do składki będzie się kształtować na poziomie określonym w obowiązującej umowie pomiędzy zakładem ubezpieczeń a Ministrem Właściwym do spraw rolnictwa.


Ubezpieczenia obowiązkowe od 1 lipca 2008r.

Z dniem 1 lipca 2008 roku będą obowiązywać zapisy ustawy mówiące o obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia upraw przez rolnika. Obowiązek ubezpieczenia od ryzyka szkód wywołanych przez: grad, powódź, ujemne skutki przezimowania lub przymrozki wiosenne będzie dotyczył 50% powierzchni upraw w gospodarstwie rolnym. Do kontroli spełnienia powyższych postanowień, ustawodawca zobowiązał Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny. Kara dla rolnika, który nie spełni obowiązku wyniesie 2 Euro/ha. Również z dniem 1 lipca 2008r. wejdzie w życie zapis mówiący o udziale budżetu państwa w odszkodowaniach związanych z ryzykiem suszy.

Rozwiązania zaproponowane w systemie ubezpieczeń dotowanych wpłyną niewątpliwe na rozwój sektora ubezpieczeń rolnych w Polsce. Wzrastająca opłacalność produkcji rolnej, konieczność właściwego zarządzania ryzykiem w obliczu nasilających się od kilku ostatnich lat anomalii pogodowych, zmniejszenie socjalnej pomocy Państwa to czynniki, które będą skłaniały rolników do zawierania umów ubezpieczenia. Dla ubezpieczycieli oraz pośredników ubezpieczeniowych będzie to wyzwaniem, któremu należy sprostać.

Andrzej Janc
Dyrektor Biura Ubezpieczeń Rolnych
Concordia Polska TUW

niedziela, 19 sierpnia 2007

Ubezpieczenie wypadkowe

W artykule omówiono ogólne zagadnienia dotyczące ubezpieczenia wypadkowego na tle przepisów Konstytucji i ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Z dniem 1.01.2003 r. weszła w życie ustawa z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, Dz. U. Nr 199, poz. 1673, z późn. zm. oraz z 2003 r. Nr 223, poz. 2217. Ustawa należy do sfery ubezpieczeń społecznych, w skład której wchodzi ubezpieczenie wypadkowe obejmujące ubezpieczenie na wypadek choroby zawodowej lub wypadku przy pracy.

Zgodnie z art. 67 ust. 1 Konstytucji, zakres prawa do ubezpieczenia społecznego sprecyzowany jest przepisami ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm. oraz z 2002 r. Nr 241, poz. 2074.

Z regulacji tych łącznie wynikają istotne zasady, dotyczące ubezpieczenia wypadkowego, a w szczególności:

  • obowiązek ubezpieczenia społecznego pracowników, w tym w zakresie ubezpieczenia wypadkowego, w okresie od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania stosunku pracy (art. 13 pkt 1 cyt. ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych),

  • gwarancje państwa w zakresie wypłacalności świadczeń z ubezpieczenia społecznego, w tym z ubezpieczenia wypadkowego (art. 2 ust. 3 cyt. ustawy o sus),

  • obowiązek ZUS do objęcia pracownika ubezpieczeniem społecznym, w tym ubezpieczeniem wypadkowym z urzędu, w przypadku nie zgłoszenia pracownika przez pracodawcę do ubezpieczenia (art. 37 ust. 1 cyt. ustawy o sus).

W świetle powyższych przepisów, zdarzenie wypadkowe jakie zaistniało w czasie wykonywania pracy przez pracownika musi być kwalifikowane jako wypadek przy pracy bez względu na to, czy z osoba wykonującą pracę formalnie podpisano umowę i odprowadzano za nią składki ubezpieczeniowe, w tym na ubezpieczenie wypadkowe.

Wystarczającą przesłanką do objęcia pracownika ubezpieczeniem wypadkowym jest wykonywanie pracy w warunkach wyczerpujących znamiona definicji stosunku pracy określonej w art. 22 K.p., nawet jeżeli pracodawca twierdzi, że to nie był stosunek pracy, lecz stosunek cywilnoprawny.

źródło:www.prawo-pracy.pl

piątek, 17 sierpnia 2007

Ubezpieczenia majątkowe

Ustawa o działalności ubezpieczeniowej rozróżnia dwa rodzaje ubezpieczeń: ubezpieczenia osobowe i ubezpieczenia majątkowe.
Do ubezpieczeń majątkowych zalicza się
ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej,
a także ubezpieczenie mienia.
Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej chroni nas w przypadku, gdy wyrządzimy komuś szkodę i jesteśmy zobowiązani do jej naprawienia. Dzięki ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej odszkodowanie osobie poszkodowanej wypłaci za nas towarzystwo ubezpieczeniowe. Tym sposobem chroniony jest interes nie tylko nasz, ale i osoby poszkodowanej. Oprócz obowiązkowych ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej, ubezpieczyciele oferują również ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarówno w życiu prywatnym, jak i dla poszczególnych grup zawodowych. Przykładem takiego ubezpieczenia jest np. ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej weterynarzy czy nauczycieli.

Innym ubezpieczeniem majątkowym jest ubezpieczenie mienia. Ubezpieczenie to pozwala nam zabezpieczyć się na wypadek jego zniszczenia bądź utraty. Ubezpieczyć możemy na przykład budynki, budowle, maszyny, urządzenia czy wyposażenie Istnieją również wiele innych rodzajów ubezpieczeń, na przykład ubezpieczenie pasiek, ubezpieczenie drobiu, ubezpieczenie zwierząt futerkowych od padnięcia i uboju z konieczności, czy też ubezpieczenie kosztów leczenia psów i kotów, Jednym z najpopularniejszych rodzajów ubezpieczenia mienia jest ubezpieczenie mieszkania.

Źródło: Rzecznik Ubezpieczonych www.rzu.gov.pl

czwartek, 16 sierpnia 2007

Ubezpieczenia na życie

Zagadnienia prawne dotyczące ubezpieczeń życiowych

Umowa ubezpieczenia na życie należy do umów nazwanych, co oznacza, że została ona uregulowana w powszechnie obowiązujących przepisach prawa. W przypadku umowy ubezpieczenia na życie przepisy znajdują się w tytule XXVII, dziale I i III kodeksu cywilnego oraz ustawie z dnia 22 maja 2003r. o działalności ubezpieczeniowej (art. 12 - 13, 15 - 26).

Charakter umowy ubezpieczenia na życie i jej podmioty

Umowa ubezpieczenia na życie, podobnie jak wszystkie inne umowy ubezpieczenia ma charakter umowy dwustronnie zobowiązującej odpłatnej. Po zawarciu takiej umowy po obu stronach powstają określone prawa i obowiązki. Stronami umowy ubezpieczenia na życie są: zakład ubezpieczeń oraz ubezpieczający. Ubezpieczającym jest osoba, która zawiera umowę ubezpieczenia i zobowiązuje się do zapłaty składki ubezpieczeniowej. Ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na życie we własnym imieniu i na własny rachunek (wówczas jest on jednocześnie ubezpieczającym i ubezpieczonym, tj. osobą, której życie lub zdrowie objęte jest ochroną ubezpieczeniową) lub na rzecz osoby trzeciej (wówczas ubezpieczonym jest inna osoba, której życie lub zdrowie ubezpieczający uczynił przedmiotem ubezpieczenia). W ubezpieczeniach na życie spotykamy także osobę uposażonego. Uposażonym jest osoba wskazana przez ubezpieczonego jako uprawniona do otrzymania świadczenia należnego na podstawie zawartej przez niego umowy. Ubezpieczony może wskazać jedną lub więcej osób uprawnionych do otrzymania sumy ubezpieczenia na wypadek jego śmierci (uposażeni). Jeżeli ubezpieczony wskazał kilka osób uprawnionych do otrzymania sumy ubezpieczenia, a nie oznaczył ich udziału w tej sumie, uważa się, że udziały tych osób są równe. Zastrzeżenia odnośnie uprawnień i osoby uposażonego lub osób uposażonych ubezpieczony może zmienić lub odwołać w każdym czasie.

Cel i przedmiot umowy ubezpieczenia na życie

Zawierając umowę ubezpieczenia zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę (art. 805 § 1 k.c.). Świadczenie zakładu ubezpieczeń polega w szczególności na zapłacie umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby ubezpieczonej (art. 805 § 2 k.c.). Ubezpieczający natomiast obowiązany jest do opłacania składki ubezpieczeniowej, którą oblicza zakład ubezpieczeń, zgodnie z okresem trwania odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń.

Treść umowy ubezpieczenia na życie

Prawa i obowiązki stron umowy ubezpieczenia, także ubezpieczenia na życie (treść umowy) określają zazwyczaj tzw. ogólne warunki ubezpieczenia (w skrócie o.w.u.). Ogólne warunki ubezpieczenia opracowują zakłady ubezpieczeń. Ich postanowienia muszą być zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, jeżeli są z nimi sprzeczne - są nieważne. Ponadto ogólne warunki ubezpieczenia oraz umowa ubezpieczenia powinny być formułowane jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Oznacza to w szczególności, że niezwykle istotne jest formułowanie ogólnych warunków ubezpieczenia przy uwzględnieniu wiedzy przeciętnego ubezpieczającego i w sposób umożliwiający poprawne ich zrozumienie. Postanowienia sformułowane niejednoznacznie interpretuje się na korzyść ubezpieczającego, ubezpieczonego, uposażonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia.

Koniecznie trzeba pamiętać, że przed zawarciem każdej umowy ubezpieczenia trzeba zapoznać się z jej warunkami. Zakład ubezpieczeń jeszcze przed zawarciem umowy ma obowiązek doręczyć ubezpieczającemu tekst ogólnych warunków ubezpieczenia (art. 812 § 1 k.c.). Szczególne znaczenie ma ten wymóg przy ubezpieczeniach na życie, m.in. ze względu na szczególnie cenny przedmiot ochrony ubezpieczeniowej, którym jest życie i zdrowie ubezpieczonego.

W kodeksie cywilnym - art. 812 § 2 - znajduje się regulacja przewidująca minimalną treść ogólnych warunków ubezpieczenia. Przepis należy stosować odpowiednio do ubezpieczeń majątkowych i osobowych. Ogólne warunki ubezpieczenia w przypadku ubezpieczeń na życie muszą określać w szczególności:

1) przedmiot i zakres ubezpieczenia,

2) sposób zawierania umowy ubezpieczenia,

3) zakres i czas trwania odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń,

4) prawa i obowiązki stron umowy,

5) tryb, warunki, sposób oraz przesłanki i terminy wypowiedzenia umowy przez ubezpieczającego lub zakład ubezpieczeń,

6) sposób ustalania i opłacania składki ubezpieczeniowej lub opłat pobieranych przez zakład ubezpieczeń oraz metod ich indeksacji, a także ich wysokość,

7) sposób indeksacji składki ubezpieczeniowej,

8) tryb, warunki oraz sposób dokonywania zmiany umowy ubezpieczenia zawartej na czas nieokreślony,

9) sposób ustalania wysokości szkody oraz wypłaty odszkodowania lub innego świadczenia,

10) sposób i tryb dochodzenia roszczeń z umowy ubezpieczenia,

11) informację o sądzie właściwym dla rozstrzygnięcia sporu mogącego wynikać z danej umowy ubezpieczenia,

12) sumę ubezpieczenia i warunki jej zmiany.

W przypadku ubezpieczeń na życie ustawodawca nałożył na zakłady ubezpieczeń dodatkowe obowiązki dotyczące kształtowania treści umowy ubezpieczenia na życie (art. 13 ust. 1 i 4 ustawy o działalności ubezpieczeniowej). Zakład w treści umowy ubezpieczenia musi obowiązkowo: (sprawdź z ustawą)

1. zdefiniować poszczególne świadczenia przewidziane umową,

2. określić wysokość składek odpowiadających poszczególnym świadczeniom podstawowym i dodatkowym,

3. wyjaśnić zasady ustalania świadczeń należnych z tytułu umowy, w szczególności sposobu kalkulacji i przyznawania premii, rabatów i udziału w zyskach ubezpieczonego, określenia stopy technicznej, wskazania wartości wykupu oraz wysokości sumy ubezpieczenia w przypadku zmiany umowy ubezpieczenia na bezskładkową, o ile są one gwarantowane, określenia kosztów oraz innych obciążeń pobieranych przez zakład ubezpieczeń przy wypłacie świadczeń,

4. opisać czynniki w metodach kalkulacji rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, które mogą mieć wpływ na zmianę wysokości świadczenia zakładu ubezpieczeń,

5. wskazać przepisy regulujące opodatkowanie świadczeń zakładu ubezpieczeń.

Dodatkowo w przypadku umowy ubezpieczenia na życie związanej z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, zakład ubezpieczeń jest obowiązany do określenia lub zawarcia w tej umowie:

1. wykazu oferowanych ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych,

2. zasad ustalania wartości świadczeń oraz wartości wykupu ubezpieczenia, w tym również zasad umarzania jednostek ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego i terminów ich zamiany na środki pieniężne i wypłaty świadczenia,

3. regulaminu lokowania środków ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego obejmującego w szczególności charakterystykę aktywów wchodzących w skład tego funduszu, kryteria doboru aktywów oraz zasady ich dywersyfikacji i inne ograniczenia inwestycyjne,

4. zasad i terminów wyceny jednostek ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego,

5. zasad ustalania wysokości kosztów oraz wszelkich innych obciążeń potrącanych ze składek ubezpieczeniowych lub z ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego,

6. zasad alokacji składek ubezpieczeniowych w jednostki ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego oraz terminu zamiany składek na jednostki tego funduszu (art. 13 ust. 4).

Umowa ubezpieczenia może regulować prawa i obowiązki stron w sposób odbiegający od ogólnych warunków ubezpieczenia. Zakład ubezpieczeń jest wówczas obowiązany, w formie pisemnej pod rygorem nieważności, przedstawić ubezpieczającemu różnice między postanowieniami umowy a ogólnymi warunkami.

Dokument ubezpieczenia

Umowa ubezpieczenia na życie podobnie, jak każda inna umowa ubezpieczenia powinna być stwierdzona przez zakład ubezpieczeń polisą, legitymacją ubezpieczeniową, tymczasowym zaświadczeniem albo innym dokumentem ubezpieczenia (art. 809 § 1 k.c.). Umowę ubezpieczenia na życie uważa się za zawartą z chwilą doręczenia przez zakład ubezpieczeń ubezpieczającemu dokumentu ubezpieczenia (art. 809 § 2 k.c.). W przypadku umowy ubezpieczenia na życie nie ma możliwości tzw. milczącego zawarcia umowy, co jest możliwe w ubezpieczeniach majątkowych.

Początek odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń

Jeżeli strony umowy nie postanowią inaczej, odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń rozpoczyna się od dnia następującego po zawarciu umowy, nie wcześniej jednak niż dnia następnego po zapłaceniu składki. Jednak gdy umowa dochodzi do skutku przed doręczeniem dokumentu ubezpieczenia, odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń rozpoczyna się od dnia, w którym umowa ubezpieczenia uważana jest za zawartą.

Wniosek ubezpieczeniowy

Najczęściej chcąc zawrzeć umowę ubezpieczenia należy złożyć zakładowi ubezpieczeń ofertę w postaci pisemnego wniosku o zawarcie umowy ubezpieczenia. W ubezpieczeniach na życie wniosek taki ma zazwyczaj formę kwestionariusza/ formularza zawierającego m.in. pytania o okoliczności istotne dla dokonania przez zakład ubezpieczeń właściwej oceny ryzyka. W przypadku ubezpieczeń na życie bardzo ważne jest, aby ubezpieczający podał zgodnie z prawdą zakładowi ubezpieczeń wszystkie znane sobie okoliczności, o które zakład ubezpieczeń zapytywał w takim formularzu oferty albo przed zawarciem umowy w innych pismach. Jeżeli zakład ubezpieczeń zawarł umowę ubezpieczenia mimo braku odpowiedzi ubezpieczającego na poszczególne pytania, pominięte okoliczności uważa się za nieistotne (art. 815 § 1 k.c.).

Jeżeli ubezpieczający podał niezgodnie z prawdą do wiadomości zakładu ubezpieczeń powyższe okoliczności zakład wolny jest od odpowiedzialności, chyba że okoliczności te nie mają wpływu na zwiększenie prawdopodobieństwa wypadku objętego umową (art. 815 § 3 k.c.). Po upływie lat trzech od zawarcia umowy ubezpieczenia na życie zakład ubezpieczeń nie może podnieść zarzutu, że przy zawieraniu umowy ubezpieczający podał wiadomości nieprawdziwe, w szczególności że zataił chorobę osoby ubezpieczonej. Ogólne warunki ubezpieczenia mogą skrócić powyższy termin.

Wypowiedzenie umowy ubezpieczenia na życie

Wypowiedzenie oznacza jednostronne rozwiązanie umowy. Umowę ubezpieczenia na życie ubezpieczający może wypowiedzieć umowę w każdym czasie z zachowaniem terminu określonego w ogólnych warunkach ubezpieczenia.

W braku odmiennego zastrzeżenia umowę uważa się za wypowiedzianą przez ubezpieczającego, jeżeli składka nie została zapłacona w terminie określonym w ogólnych warunkach ubezpieczenia mimo uprzedniego wezwania do zapłaty w dodatkowym terminie określonym w ogólnych warunkach ubezpieczenia; w wezwaniu powinny być podane do wiadomości ubezpieczającego skutki niezapłacenia składki.

W obecnie funkcjonujących umowach ubezpieczenia na życie wypowiedzenie umowy łączy się często z tzw. wykupem polisy. Wykup polisy oznacza najprościej mówiąc zwrot części wpłaconych składek. Zwykle im krótszy jest okres ubezpieczenia tym mniejsza jest wartość wykupu. Warto też pamiętać, że wartość wykupu istnieje dopiero po upływie określonego czasu trwania umowy.

Odstąpienie od umowy ubezpieczenia na życie

Przepisy kodeksu cywilnego (art. 812 § 4 k.c.) przewidują, że jeżeli umowa ubezpieczenia jest zawarta na okres dłuższy niż sześć miesięcy ubezpieczający ma prawo odstąpienia od umowy ubezpieczenia, w terminie 30 dni, a w przypadku gdy ubezpieczający jest przedsiębiorcą w terminie 7 dni, od dnia zawarcia umowy. Odstąpienie od umowy ubezpieczenia nie zwalnia ubezpieczającego z obowiązku zapłacenia składki za okres, w jakim zakład ubezpieczeń udzielał ochrony ubezpieczeniowej. Odstąpienie od umowy oznacza ustanie umowy ubezpieczenia za skutkiem natychmiastowym. Przepisy at. 814 § 2 k.c. dają prawo odstąpienia od umowy ubezpieczenia z jednoczesnym zawiadomieniem ubezpieczającego także zakładowi ubezpieczeń w sytuacji, gdy zakład ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność jeszcze przed zapłaceniem składki, a składka nie została zapłacona w terminie. Zakład ubezpieczeń może oczywiście żądać zapłaty składki za okres, przez który ponosił odpowiedzialność.

Przedawnienie roszczeń

Roszczenia z umowy ubezpieczenia na życie przedawniają się z upływem lat trzech (art. 819 § 1 k.c.). Bieg przedawnienia roszczenia o świadczenie do zakładu ubezpieczeń rozpoczyna się w dniu, w którym nastąpiło zdarzenie objęte ubezpieczeniem. Przerywa się także przez zgłoszenie zakładowi ubezpieczeń tego roszczenia lub przez zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem. Rozpoczyna się na nowo od dnia, w którym osoba zgłaszająca roszczenie lub zdarzenie otrzymała pisemne oświadczenie zakładu ubezpieczeń o przyznaniu lub odmowie świadczenia. Okres przedawnienia jest dłuższy - wynosi dziesięć lat - w przypadku roszczeń z umowy ubezpieczenia stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego uprawnionego organu albo orzeczeniem sądu polubownego oraz roszczeń stwierdzonych ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym. Jednakże roszczenia okresowe (np. renty) stwierdzone w prawomocnymi orzeczeniami sądowymi lub ugodą sądową ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat.

Ubezpieczenia na życie - praktycznie

W Polsce do podstawowych ubezpieczeń życiowych zalicza się:

1. Ubezpieczenia na życie i dożycie oraz mieszane tzn. ubezpieczenie zarówno terminowe jak i dożywotnie, w którym wypłata świadczenia następuje w przypadku śmierci lub dożycia określonego wieku. W mieszanych oba te ryzyka czyli śmierć i dożycia określonego wieku obejmowane są ochroną w ramach jednego ubezpieczenia.

2. Ubezpieczenia posagowe, zaopatrzenia dzieci tzn. ubezpieczenie, w którym uposażone, czyli uprawnione do świadczenia jest dziecko . To czy ubezpieczony jest rodzic na rzecz dziecka - w jednych rozwiązaniach, czy też dziecko w innych nie ma znaczenia - istotą jest to, że dziecko jest uprawnione do świadczenia . Ubezpieczenie to gwarantuje dziecku określone środki gdy osiągnie ono wskazany w umowie wiek. Zaprzestanie płacenia składek spowodowane śmiercią ubezpieczającego , a w niektórych umowach również niezdolnością do pracy opłacającego składkę opiekuna, nie powoduje ustania ochrony ubezpieczeniowej lub zmniejszenia sumy ubezpieczenia.

3. Ubezpieczenia na życie związane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym tzn. ubezpieczenie, w którym występuje część ochronna i oszczędnościowa. Składka dzielona jest na dwie części - jedna z przeznaczeniem na ochronę i druga z przeznaczeniem na inwestycje - pomnażanie gromadzonego kapitału na przyszłość. Cześć oszczędnościowa składki lokowana jest do jednego lub kilku funduszy kapitałowych (inwestycyjnych) zarządzanych przez zakład ubezpieczeń celem pomnażania kapiatłu.

Ubezpieczenia na życie

Zagadnienia prawne dotyczące ubezpieczeń życiowych

Umowa ubezpieczenia na życie należy do umów nazwanych, co oznacza, że została ona uregulowana w powszechnie obowiązujących przepisach prawa. W przypadku umowy ubezpieczenia na życie przepisy znajdują się w tytule XXVII, dziale I i III kodeksu cywilnego oraz ustawie z dnia 22 maja 2003r. o działalności ubezpieczeniowej (art. 12 - 13, 15 - 26).

Charakter umowy ubezpieczenia na życie i jej podmioty

Umowa ubezpieczenia na życie, podobnie jak wszystkie inne umowy ubezpieczenia ma charakter umowy dwustronnie zobowiązującej odpłatnej. Po zawarciu takiej umowy po obu stronach powstają określone prawa i obowiązki. Stronami umowy ubezpieczenia na życie są: zakład ubezpieczeń oraz ubezpieczający. Ubezpieczającym jest osoba, która zawiera umowę ubezpieczenia i zobowiązuje się do zapłaty składki ubezpieczeniowej. Ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na życie we własnym imieniu i na własny rachunek (wówczas jest on jednocześnie ubezpieczającym i ubezpieczonym, tj. osobą, której życie lub zdrowie objęte jest ochroną ubezpieczeniową) lub na rzecz osoby trzeciej (wówczas ubezpieczonym jest inna osoba, której życie lub zdrowie ubezpieczający uczynił przedmiotem ubezpieczenia). W ubezpieczeniach na życie spotykamy także osobę uposażonego. Uposażonym jest osoba wskazana przez ubezpieczonego jako uprawniona do otrzymania świadczenia należnego na podstawie zawartej przez niego umowy. Ubezpieczony może wskazać jedną lub więcej osób uprawnionych do otrzymania sumy ubezpieczenia na wypadek jego śmierci (uposażeni). Jeżeli ubezpieczony wskazał kilka osób uprawnionych do otrzymania sumy ubezpieczenia, a nie oznaczył ich udziału w tej sumie, uważa się, że udziały tych osób są równe. Zastrzeżenia odnośnie uprawnień i osoby uposażonego lub osób uposażonych ubezpieczony może zmienić lub odwołać w każdym czasie.

Cel i przedmiot umowy ubezpieczenia na życie

Zawierając umowę ubezpieczenia zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę (art. 805 § 1 k.c.). Świadczenie zakładu ubezpieczeń polega w szczególności na zapłacie umówionej sumy pieniężnej, renty lub innego świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku w życiu osoby ubezpieczonej (art. 805 § 2 k.c.). Ubezpieczający natomiast obowiązany jest do opłacania składki ubezpieczeniowej, którą oblicza zakład ubezpieczeń, zgodnie z okresem trwania odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń.

Treść umowy ubezpieczenia na życie

Prawa i obowiązki stron umowy ubezpieczenia, także ubezpieczenia na życie (treść umowy) określają zazwyczaj tzw. ogólne warunki ubezpieczenia (w skrócie o.w.u.). Ogólne warunki ubezpieczenia opracowują zakłady ubezpieczeń. Ich postanowienia muszą być zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, jeżeli są z nimi sprzeczne - są nieważne. Ponadto ogólne warunki ubezpieczenia oraz umowa ubezpieczenia powinny być formułowane jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Oznacza to w szczególności, że niezwykle istotne jest formułowanie ogólnych warunków ubezpieczenia przy uwzględnieniu wiedzy przeciętnego ubezpieczającego i w sposób umożliwiający poprawne ich zrozumienie. Postanowienia sformułowane niejednoznacznie interpretuje się na korzyść ubezpieczającego, ubezpieczonego, uposażonego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia.

Koniecznie trzeba pamiętać, że przed zawarciem każdej umowy ubezpieczenia trzeba zapoznać się z jej warunkami. Zakład ubezpieczeń jeszcze przed zawarciem umowy ma obowiązek doręczyć ubezpieczającemu tekst ogólnych warunków ubezpieczenia (art. 812 § 1 k.c.). Szczególne znaczenie ma ten wymóg przy ubezpieczeniach na życie, m.in. ze względu na szczególnie cenny przedmiot ochrony ubezpieczeniowej, którym jest życie i zdrowie ubezpieczonego.

W kodeksie cywilnym - art. 812 § 2 - znajduje się regulacja przewidująca minimalną treść ogólnych warunków ubezpieczenia. Przepis należy stosować odpowiednio do ubezpieczeń majątkowych i osobowych. Ogólne warunki ubezpieczenia w przypadku ubezpieczeń na życie muszą określać w szczególności:

1) przedmiot i zakres ubezpieczenia,

2) sposób zawierania umowy ubezpieczenia,

3) zakres i czas trwania odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń,

4) prawa i obowiązki stron umowy,

5) tryb, warunki, sposób oraz przesłanki i terminy wypowiedzenia umowy przez ubezpieczającego lub zakład ubezpieczeń,

6) sposób ustalania i opłacania składki ubezpieczeniowej lub opłat pobieranych przez zakład ubezpieczeń oraz metod ich indeksacji, a także ich wysokość,

7) sposób indeksacji składki ubezpieczeniowej,

8) tryb, warunki oraz sposób dokonywania zmiany umowy ubezpieczenia zawartej na czas nieokreślony,

9) sposób ustalania wysokości szkody oraz wypłaty odszkodowania lub innego świadczenia,

10) sposób i tryb dochodzenia roszczeń z umowy ubezpieczenia,

11) informację o sądzie właściwym dla rozstrzygnięcia sporu mogącego wynikać z danej umowy ubezpieczenia,

12) sumę ubezpieczenia i warunki jej zmiany.

W przypadku ubezpieczeń na życie ustawodawca nałożył na zakłady ubezpieczeń dodatkowe obowiązki dotyczące kształtowania treści umowy ubezpieczenia na życie (art. 13 ust. 1 i 4 ustawy o działalności ubezpieczeniowej). Zakład w treści umowy ubezpieczenia musi obowiązkowo: (sprawdź z ustawą)

1. zdefiniować poszczególne świadczenia przewidziane umową,

2. określić wysokość składek odpowiadających poszczególnym świadczeniom podstawowym i dodatkowym,

3. wyjaśnić zasady ustalania świadczeń należnych z tytułu umowy, w szczególności sposobu kalkulacji i przyznawania premii, rabatów i udziału w zyskach ubezpieczonego, określenia stopy technicznej, wskazania wartości wykupu oraz wysokości sumy ubezpieczenia w przypadku zmiany umowy ubezpieczenia na bezskładkową, o ile są one gwarantowane, określenia kosztów oraz innych obciążeń pobieranych przez zakład ubezpieczeń przy wypłacie świadczeń,

4. opisać czynniki w metodach kalkulacji rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, które mogą mieć wpływ na zmianę wysokości świadczenia zakładu ubezpieczeń,

5. wskazać przepisy regulujące opodatkowanie świadczeń zakładu ubezpieczeń.

Dodatkowo w przypadku umowy ubezpieczenia na życie związanej z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, zakład ubezpieczeń jest obowiązany do określenia lub zawarcia w tej umowie:

1. wykazu oferowanych ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych,

2. zasad ustalania wartości świadczeń oraz wartości wykupu ubezpieczenia, w tym również zasad umarzania jednostek ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego i terminów ich zamiany na środki pieniężne i wypłaty świadczenia,

3. regulaminu lokowania środków ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego obejmującego w szczególności charakterystykę aktywów wchodzących w skład tego funduszu, kryteria doboru aktywów oraz zasady ich dywersyfikacji i inne ograniczenia inwestycyjne,

4. zasad i terminów wyceny jednostek ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego,

5. zasad ustalania wysokości kosztów oraz wszelkich innych obciążeń potrącanych ze składek ubezpieczeniowych lub z ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego,

6. zasad alokacji składek ubezpieczeniowych w jednostki ubezpieczeniowego funduszu kapitałowego oraz terminu zamiany składek na jednostki tego funduszu (art. 13 ust. 4).

Umowa ubezpieczenia może regulować prawa i obowiązki stron w sposób odbiegający od ogólnych warunków ubezpieczenia. Zakład ubezpieczeń jest wówczas obowiązany, w formie pisemnej pod rygorem nieważności, przedstawić ubezpieczającemu różnice między postanowieniami umowy a ogólnymi warunkami.

Dokument ubezpieczenia

Umowa ubezpieczenia na życie podobnie, jak każda inna umowa ubezpieczenia powinna być stwierdzona przez zakład ubezpieczeń polisą, legitymacją ubezpieczeniową, tymczasowym zaświadczeniem albo innym dokumentem ubezpieczenia (art. 809 § 1 k.c.). Umowę ubezpieczenia na życie uważa się za zawartą z chwilą doręczenia przez zakład ubezpieczeń ubezpieczającemu dokumentu ubezpieczenia (art. 809 § 2 k.c.). W przypadku umowy ubezpieczenia na życie nie ma możliwości tzw. milczącego zawarcia umowy, co jest możliwe w ubezpieczeniach majątkowych.

Początek odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń

Jeżeli strony umowy nie postanowią inaczej, odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń rozpoczyna się od dnia następującego po zawarciu umowy, nie wcześniej jednak niż dnia następnego po zapłaceniu składki. Jednak gdy umowa dochodzi do skutku przed doręczeniem dokumentu ubezpieczenia, odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń rozpoczyna się od dnia, w którym umowa ubezpieczenia uważana jest za zawartą.

Wniosek ubezpieczeniowy

Najczęściej chcąc zawrzeć umowę ubezpieczenia należy złożyć zakładowi ubezpieczeń ofertę w postaci pisemnego wniosku o zawarcie umowy ubezpieczenia. W ubezpieczeniach na życie wniosek taki ma zazwyczaj formę kwestionariusza/ formularza zawierającego m.in. pytania o okoliczności istotne dla dokonania przez zakład ubezpieczeń właściwej oceny ryzyka. W przypadku ubezpieczeń na życie bardzo ważne jest, aby ubezpieczający podał zgodnie z prawdą zakładowi ubezpieczeń wszystkie znane sobie okoliczności, o które zakład ubezpieczeń zapytywał w takim formularzu oferty albo przed zawarciem umowy w innych pismach. Jeżeli zakład ubezpieczeń zawarł umowę ubezpieczenia mimo braku odpowiedzi ubezpieczającego na poszczególne pytania, pominięte okoliczności uważa się za nieistotne (art. 815 § 1 k.c.).

Jeżeli ubezpieczający podał niezgodnie z prawdą do wiadomości zakładu ubezpieczeń powyższe okoliczności zakład wolny jest od odpowiedzialności, chyba że okoliczności te nie mają wpływu na zwiększenie prawdopodobieństwa wypadku objętego umową (art. 815 § 3 k.c.). Po upływie lat trzech od zawarcia umowy ubezpieczenia na życie zakład ubezpieczeń nie może podnieść zarzutu, że przy zawieraniu umowy ubezpieczający podał wiadomości nieprawdziwe, w szczególności że zataił chorobę osoby ubezpieczonej. Ogólne warunki ubezpieczenia mogą skrócić powyższy termin.

Wypowiedzenie umowy ubezpieczenia na życie

Wypowiedzenie oznacza jednostronne rozwiązanie umowy. Umowę ubezpieczenia na życie ubezpieczający może wypowiedzieć umowę w każdym czasie z zachowaniem terminu określonego w ogólnych warunkach ubezpieczenia.

W braku odmiennego zastrzeżenia umowę uważa się za wypowiedzianą przez ubezpieczającego, jeżeli składka nie została zapłacona w terminie określonym w ogólnych warunkach ubezpieczenia mimo uprzedniego wezwania do zapłaty w dodatkowym terminie określonym w ogólnych warunkach ubezpieczenia; w wezwaniu powinny być podane do wiadomości ubezpieczającego skutki niezapłacenia składki.

W obecnie funkcjonujących umowach ubezpieczenia na życie wypowiedzenie umowy łączy się często z tzw. wykupem polisy. Wykup polisy oznacza najprościej mówiąc zwrot części wpłaconych składek. Zwykle im krótszy jest okres ubezpieczenia tym mniejsza jest wartość wykupu. Warto też pamiętać, że wartość wykupu istnieje dopiero po upływie określonego czasu trwania umowy.

Odstąpienie od umowy ubezpieczenia na życie

Przepisy kodeksu cywilnego (art. 812 § 4 k.c.) przewidują, że jeżeli umowa ubezpieczenia jest zawarta na okres dłuższy niż sześć miesięcy ubezpieczający ma prawo odstąpienia od umowy ubezpieczenia, w terminie 30 dni, a w przypadku gdy ubezpieczający jest przedsiębiorcą w terminie 7 dni, od dnia zawarcia umowy. Odstąpienie od umowy ubezpieczenia nie zwalnia ubezpieczającego z obowiązku zapłacenia składki za okres, w jakim zakład ubezpieczeń udzielał ochrony ubezpieczeniowej. Odstąpienie od umowy oznacza ustanie umowy ubezpieczenia za skutkiem natychmiastowym. Przepisy at. 814 § 2 k.c. dają prawo odstąpienia od umowy ubezpieczenia z jednoczesnym zawiadomieniem ubezpieczającego także zakładowi ubezpieczeń w sytuacji, gdy zakład ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność jeszcze przed zapłaceniem składki, a składka nie została zapłacona w terminie. Zakład ubezpieczeń może oczywiście żądać zapłaty składki za okres, przez który ponosił odpowiedzialność.

Przedawnienie roszczeń

Roszczenia z umowy ubezpieczenia na życie przedawniają się z upływem lat trzech (art. 819 § 1 k.c.). Bieg przedawnienia roszczenia o świadczenie do zakładu ubezpieczeń rozpoczyna się w dniu, w którym nastąpiło zdarzenie objęte ubezpieczeniem. Przerywa się także przez zgłoszenie zakładowi ubezpieczeń tego roszczenia lub przez zgłoszenie zdarzenia objętego ubezpieczeniem. Rozpoczyna się na nowo od dnia, w którym osoba zgłaszająca roszczenie lub zdarzenie otrzymała pisemne oświadczenie zakładu ubezpieczeń o przyznaniu lub odmowie świadczenia. Okres przedawnienia jest dłuższy - wynosi dziesięć lat - w przypadku roszczeń z umowy ubezpieczenia stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego uprawnionego organu albo orzeczeniem sądu polubownego oraz roszczeń stwierdzonych ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym. Jednakże roszczenia okresowe (np. renty) stwierdzone w prawomocnymi orzeczeniami sądowymi lub ugodą sądową ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat.

Ubezpieczenia na życie - praktycznie

W Polsce do podstawowych ubezpieczeń życiowych zalicza się:

1. Ubezpieczenia na życie i dożycie oraz mieszane tzn. ubezpieczenie zarówno terminowe jak i dożywotnie, w którym wypłata świadczenia następuje w przypadku śmierci lub dożycia określonego wieku. W mieszanych oba te ryzyka czyli śmierć i dożycia określonego wieku obejmowane są ochroną w ramach jednego ubezpieczenia.

2. Ubezpieczenia posagowe, zaopatrzenia dzieci tzn. ubezpieczenie, w którym uposażone, czyli uprawnione do świadczenia jest dziecko . To czy ubezpieczony jest rodzic na rzecz dziecka - w jednych rozwiązaniach, czy też dziecko w innych nie ma znaczenia - istotą jest to, że dziecko jest uprawnione do świadczenia . Ubezpieczenie to gwarantuje dziecku określone środki gdy osiągnie ono wskazany w umowie wiek. Zaprzestanie płacenia składek spowodowane śmiercią ubezpieczającego , a w niektórych umowach również niezdolnością do pracy opłacającego składkę opiekuna, nie powoduje ustania ochrony ubezpieczeniowej lub zmniejszenia sumy ubezpieczenia.

3. Ubezpieczenia na życie związane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym tzn. ubezpieczenie, w którym występuje część ochronna i oszczędnościowa. Składka dzielona jest na dwie części - jedna z przeznaczeniem na ochronę i druga z przeznaczeniem na inwestycje - pomnażanie gromadzonego kapitału na przyszłość. Cześć oszczędnościowa składki lokowana jest do jednego lub kilku funduszy kapitałowych (inwestycyjnych) zarządzanych przez zakład ubezpieczeń celem pomnażania kapiatłu.